Googlebooks, новата категорија лаптопи со Android, носи интересна идеја: компјутер кој поблиску соработува со телефонот и ги користи истите мобилни апликации. Во пракса, сепак, првите искуства со моделите на Asus и HP покажуваат дека софтверот сè уште не е доволно зрел за да замени класичен лаптоп.

Поставувањето е брзо и познато за Android корисниците. При првото вклучување може да се префрлат апликации од телефонот, да се поврзе Google-сметка и да се активира биометриска најава. Проблемите почнуваат по стартувањето на системот, особено при поврзувањето со телефон.

За функции како префрлање датотеки и прикажување телефонски апликации на екранот на лаптопот, уредите мора да бидат на иста Wi‑Fi мрежа и да имаат активен Bluetooth. Конекцијата не е секогаш сигурна: промената на Wi‑Fi мрежата може да бара рестартирање, а некои телефони повремено воопшто не се препознаваат. Тоа важи и за телефони од самиот Google.

Android апликациите се една од најголемите предности, но и слабости на платформата. Корисникот може да симне епизоди од Netflix или HBO Max и да ги гледа без интернет, што го прави Googlebook практичен за патување. Но, голем број апликации се само растегнати мобилни изданија, со ограничена поддршка за глушец и тастатура. Slack не се снаоѓа добро во десктоп средина, а Android верзиите на Adobe алатките се поскромни од нивните компјутерски изданија.

Дури и Chrome нема неколку вообичаени функции од другите десктоп платформи, како работа со повеќе профили, поделен приказ на јазичиња и сопствени кратенки за пребарување. Дополнително, некои апликации, меѓу кои Bluesky и Okta, не можат да се инсталираат од Play Store ниту на Intel ниту на Arm моделите.

Прикажувањето апликации од телефонот на лаптопот е корисно за кратки задачи, како одговарање во WhatsApp или проверка на Splitwise. Но, овие апликации и натаму работат на телефонот, не поддржуваат копирање и вметнување со локалните апликации и немаат пристап до датотеките на лаптопот. Дел од безбедносните и банкарските апликации воопшто не функционираат.

Преносот на датотеки е особено слаб: отворањето или копирањето фотографија од 5 MB може да трае неколку минути. Quick Share, од друга страна, ги испраќа истите датотеки за секунди. Googlebooks имаат јасен потенцијал, но во сегашната форма бараат многу компромиси за лаптопи од повисока класа.