Документарецот „Musk“ на режисерот Алекс Гибни пристигнува во кината како речиси четиричасовен портрет на извршниот директор на Tesla и SpaceX. Во филмот нема ново интервју со Илон Маск, кој не се согласил да учествува во продукцијата, па авторскиот тим применил поинаков пристап: реконструирал разговор со него користејќи снимки и изјави што Маск јавно ги дал низ годините.
Наместо класично интервју, филмот прикажува дигитално создадена верзија на Маск која ги изговара неговите вистински јавни зборови. Ликот е поставен директно пред камерата и гледа кон гледачот, за разлика од многу негови јавни настапи во кои ретко го гледа соговорникот или објективот. Гибни објаснува дека овој пристап е избран и како филмски начин да се обработи границата меѓу јавниот имиџ, технологијата и реалноста.
Визуелниот изглед на симулираниот Маск бил намерно обликуван. Режисерот и дизајнерскиот тим го прикажале во кожна јакна и гејмерски стол, со поизразено стилизиран изглед од неговите понови јавни фотографии. Намерата не била ликот да изгледа потсмевно, туку да се нагласи темата за градењето јавна слика што се провлекува низ документарецот.
„Musk“ содржи разговори со десетици луѓе од приватниот и професионалниот живот на Маск. Меѓу нив се неговата прва сопруга Џастин Маск, поранешната партнерка Ешли Сент Клер, новинарката Кара Свишер, коосновачот на LinkedIn, Рид Хофман, како и неговиот татко Ерол Маск. Според Гибни, Ерол Маск бил единствениот кој веднаш прифатил учество, додека за повеќето други соговорници биле потребни подолги разговори и убедување.
Режисерот наведува дека дел од потенцијалните соговорници сметале дека учеството носи ризик, особено ако јавно зборуваат искрено за Маск. Некои влијателни луѓе од Силициумската Долина сепак разговарале со екипата без да бидат именувани.
Филмот ги обработува и променливите јавни позиции на Маск, неговиот однос кон ризикот и купувањето на Twitter, денес X. Гибни го претставува како човек што често носи импулсивни одлуки, а потоа се приспособува на последиците и ги претвора во нови можности.
