Почетокот на учебната година е еден од најчувствителните периоди за ИТ-тимовите во образованието. Тогаш масовно се отвораат профили за ученици, студенти и вработени, се издаваат пристапни податоци и се приклучуваат нови уреди на мрежите. Таквото темпо може да остави простор за погрешни поставувања, прекумерни привилегии и неоткриени сметки.

Образовните установи се честа цел на напади поради количината чувствителни податоци што ја чуваат: лични информации за ученици и студенти, финансиски податоци и истражувачки материјали. Според британско владино истражување, 27 отсто од институциите за понатамошно и високо образование пријавиле напад или безбедносен пробив најмалку еднаш неделно. Истото важи за 14 отсто од основните и 20 отсто од средните училишта.

Фишингот останува главната закана што ја препознаваат установите погодени од инциденти. Лажните пораки сè почесто наликуваат на известувања од ИТ-служби, студентски финансиски канцеларии или раководства, па само внимателноста на корисниците веќе не е доволна за одбрана.

Покрај профилите на луѓето, сè поважен безбедносен проблем се и таканаречените не-човечки идентитети. Во оваа група спаѓаат сервисни сметки, API-клучеви, машински сертификати и профили во облачни услуги. Тие овозможуваат поврзување на системи за евиденција со платформи за учење, дигитални учебници, платежни сервиси, кампуски Wi‑Fi, паметни табли, лабораториска опрема и безбедносни камери.

Проблемот настанува кога ваквите пристапи остануваат активни предолго, нивните лозинки и клучеви не се обновуваат редовно или имаат пошироки овластувања отколку што им се потребни. За разлика од студентите и вработените, автоматизираните сметки често не се опфатени со вообичаените процедури при доаѓање или заминување од институцијата.

Како основни мерки се издвојуваат задолжителната повеќефакторска автентикација за корисничките сметки, редовна проверка на административните привилегии и употреба на менаџери за лозинки. Подеднакво важно е ИТ-тимовите да направат попис на сите сервисни сметки, клучеви и сертификати, да определат одговорно лице за секој од нив и да знаат до кои системи имаат пристап.

Безбедноста не треба да биде еднократна задача на почетокот на годината, туку постојан процес на ограничување, проверка и отстранување на непотребните дигитални идентитети.