Софтверски инженер и љубител на дронови и 3D-печатење направи мал летачки дрон што користи само еден мотор. Проектот на Џошуа Брд е необичен затоа што кај повеќето летала со ротори се користат дополнителни механизми за стабилизација и за промена на насоката на летот.

Кај класичните хеликоптери и голем дел од дроновите, вртежниот момент на главниот ротор мора да се неутрализира со втор пропелер или со друг систем за контрола. За насочување обично се применува и механизам што го менува наклонот на роторниот диск. Таквите решенија се докажани, но додаваат тежина и механичка сложеност.

Брд се обидел да го избегне тоа со комбинација од подвижен пропелер, исклучително брзо менување на брзината на моторот и сопствено изработен софтвер за контролерот на летот и моторот. Системот може да реагира на промени за помалку од 0,2 милисекунди.

Основата на контролата е постојано забрзување и забавување на моторот. При забрзување се создава поголем реакциски вртежен момент, додека при намалување на вртежите се добива спротивен ефект. Со внимателно балансирање на овие сили, дронот го ограничува влијанието на вртежниот момент врз сопственото тело.

Роторот има и поинаква конструкција од вообичаената. Секоја перка е поставена на шарка под агол од 45 степени. Кога моторот забрзува, перките се придвижуваат: едната добива поголем наклон и создава повеќе подигнувачка сила, а другата го намалува наклонот и подигнувачката сила. Така, со промени во вртежите, леталото може да ги контролира наклонот напред-назад и страничното навалување.

За движењето околу вертикалната оска придонесуваат главниот ротор, прилагодувањата на моторот и стабилизирачките перки испечатени во 3D. Патот до функционален прототип, сепак, вклучувал повеќе неуспешни тестови и удари во просторијата каде што бил испробуван.

За да ги открие проблемите со роторот, Брд составил камера за брзо снимање со Sony камера, блиц и микроконтролер поврзан со контролерот на моторот. Снимките покажале дека првичните перки биле премногу меки, па биле заменети со 3D-печатени верзии од поцврст материјал.

Дронот на крајот успеал да полета, но засега е ограничен на просторија поради навигацијата со фиксна инфрацрвена светилка. Следниот чекор е додавање линеарна камера, што би овозможило полетување и во други средини.