Европските напори за поголем суверенитет во облачните услуги би можеле да доведат до уште поголема поделба на пазарот меѓу земјите членки, наместо да создадат силни европски конкуренти на најголемите глобални платформи. На тоа предупредува студија на Европскиот центар за меѓународна политичка економија, која го анализира предложениот европски законски пакет за развој на облачната инфраструктура.

Истражувањето опфатило 8.725 договори за јавни набавки поврзани со облачни услуги, склучени во периодот од 2018 до 2025 година во девет членки на ЕУ. Според наодите, набавките и пред зголемениот политички фокус на суверенитетот биле изразено национални: речиси сите договори биле доделувани на компании од истата земја, а конкуренцијата меѓу даватели од различни членки била минимална.

Студијата наведува дека во сите анализирани случаи каде што во тендерите била истакната терминологијата за суверенитет, договорот завршил кај домашен давател. Притоа, домашниот главен изведувач неретко користи инфраструктура од големите меѓународни облачни оператори. Така, оценката за суверенитет се поврзува со националноста на посредникот, а не нужно со инфраструктурата врз која работи услугата.

Авторите посочуваат дека терминот се употребува за две различни цели. Едната е безбедност и отпорност, односно заштита на податоците, управување со ризици и можност корисникот да избере или замени давател. Другата е индустриска политика, со која европските компании би добиле предност преку ограничување на конкуренцијата од даватели надвор од Европа.

Предложените нивоа за гаранција на облачните услуги се претставени како мерка за сигурност, отпорност и доверливост. Но, според студијата, тие вклучуваат барања за инфраструктура во ЕУ, ограничувања на контрола од трети земји и услови поврзани со синџирите за софтверска испорака. Тоа може да ги фаворизира избраните даватели и дополнително да ги затвори националните пазари.

Како алтернатива, авторите предлагаат технолошки неутрални правила што ќе ја зачуваат интероперабилноста, преносливоста на податоците и користењето повеќе облачни платформи. Според нив, суверенитетот треба да се оценува преку докажлива безбедност и реална можност за промена на давателот, а не според сопственичката структура или седиштето на компанијата.