Корисниците често ги доживуваат разговорите со ChatGPT како личен простор за прашања, признанија и чувствителни теми. Но, низа судски постапки во САД покажуваат дека таквата комуникација може да биде побарана, зачувана и употребена како доказ.
Во мај 2025 година, американски суд му наложил на OpenAI да предаде повеќе од 20 милиони записи од разговори со ChatGPT, поврзани со спорот за авторски права што го води The New York Times. Наредбата опфатила и разговори што корисниците претходно ги избришале.
Дополнително, истрага на The Washington Post неодамна утврдила најмалку десетина судски предмети во кои записи од разговори со вакви чет-услуги биле наведени како доказ. Тоа значи дека содржината внесена во разговор, вклучително и лични информации или детали за други луѓе, потенцијално може да стане дел од правна постапка.
Судот во случајот US v. Heppner оценил дека разговорите со Claude не уживаат заштита што важи за односот меѓу адвокат и клиент, ниту за материјалите подготвени за правна одбрана. Причината е што корисникот нема адвокатско-клиентски однос со платформата.
Бришењето разговор не е нужно гаранција дека податоците веднаш исчезнуваат. Политиките за приватност на услугите можат да предвидат задржување на податоците подолг период, особено кога постои законска обврска за нивно чување. И британските правила за заштита на личните податоци дозволуваат исклучоци од барањата за бришење кога информациите се потребни како доказ во правна постапка.
Проблемот не е ограничен само на судски налози. Компаниите што управуваат со вакви платформи може да ги проверуваат разговорите и, во одредени околности, сами да пријават содржина до полицијата. Во Флорида, жена била обвинета откако системот на Anthropic означил нејзини разговори за човечка проверка, по што компанијата контактирала со полицијата.
Корисниците треба да имаат предвид и дека отстранувањето име од текстот не значи дека некое лице не може да биде препознаено. Споделувањето лични детали за трети лица без нивна согласност може да отвори и прашања поврзани со заштитата на нивните податоци.
Практичната поука е едноставна: разговорот со четбот не треба да се смета за правно заштитен дневник. Сè што е внесено може да остане достапно за компанијата и, во одредени случаи, за судот.