Илон Маск ја оспори проценката поврзана со бројот на лансирања што би биле потребни за слетување на Месечината со верзијата Human Landing System на Starship. Според информациите разгледувани од Советодавниот панел за воздухопловна безбедност на NASA, за таква мисија би можеле да бидат неопходни околу 22 лансирања.
Основачот на SpaceX, пак, смета дека реалниот број ќе биде меѓу шест и осум лансирања. Разликата е важна за плановите на програмата Artemis, бидејќи лунарните летала што ги развиваат американските компании ќе треба да се дополнуваат со гориво во вселената пред екипажот да продолжи кон површината на Месечината.
За разлика од современиот пристап, мисиите Apollo користеа една ракета Saturn V за испраќање целосно наполнет лунарен модул кон Месечината. Денешните системи се поголеми и посложени, а една од клучните технолошки задачи е сигурен пренос на криогенско гориво меѓу летала во орбита, во многу поголем обем од досегашниот. Лунарниот модул од ерата Apollo користел хиперголни погонски горива.
SpaceX досега извела еден тест-лет на Starship до орбита. За подготовка на лунарната мисија ќе бидат потребни дополнителни летови и демонстрации, особено за полнење гориво во вселената.
Панелот на NASA истовремено изразил позитивни оценки за Artemis II и за новиот администратор на агенцијата, Џаред Ајзакман, но посочил и ризици околу идниот пристап до ниската Земјина орбита. Плановите на SpaceX постепено да ги повлече ракетите Falcon и вселенските летала Dragon би можеле да влијаат врз евентуално продолжување на работата на Меѓународната вселенска станица, како и врз лансирањето на возило за нејзино деорбитирање.
Дополнителна неизвесност има и кај Boeing Starliner. Панелот го сместува најраниот можен беспилотен лет во средината на јануари 2027 година, додека распоредот сè уште се разгледува. Ако Dragon престане со операции, Starliner би можел да остане единствена комерцијална американска опција за транспорт на астронаути до и од ISS.