HDMI кабелот обично не привлекува внимание сè додека не треба да поврзе уред и телевизор на поголема оддалеченост. За кратки врски, како меѓу стриминг уред и ТВ, стандардниот кабел најчесто работи без проблем. Ситуацијата станува понепредвидлива кога кабелот треба да минува низ соба, ѕид или до проектор поставен на таван.

За HDMI не постои официјално пропишана максимална должина. Таа зависи од самиот кабел, сигналот што се пренесува и опремата на двата краја. Затоа должините од 10, 25 или 50 стапки, кои често се среќаваат како препораки, не се универзална граница за секоја инсталација.

Клучниот фактор е пропусниот опсег. Постарите извори на видео, како DVD-плеерите, имаат далеку помали барања од модерна поставка со 4K резолуција, 120 Hz, HDR и променлива стапка на освежување. Колку повеќе податоци треба да пренесе кабелот, толку е помала толеранцијата за загуби на сигналот при подолга врска.

Пасивните HDMI кабли користат бакарни проводници и електричниот сигнал постепено слабее по должината на кабелот. Нема точка во која секој кабел престанува да функционира, па еден модел од иста должина може да работи беспрекорно, додека друг може да покаже проблеми. Кабел што стабилно прикажува 4K на 60 Hz не мора нужно да биде сигурен и при 4K на 120 Hz.

Важна е и HDMI категоријата. Premium High Speed каблите, поврзани со HDMI 2.0, се сертифицирани за брзини до 18 Gbps. Ultra High Speed каблите за HDMI 2.1 поддржуваат до 48 Gbps, што е релевантно за 4K игри на 120 Hz. Поновата Ultra96 категорија, наменета за HDMI 2.2, ја крева границата на 96 Gbps. Но, поголемиот пропусен опсег не значи дека кабелот ќе биде поефикасен на големи растојанија.

Кога врската е на граница, проблемите обично не се појавуваат како постепено влошување на сликата. Почести се треперење, светкави пиксели, прекини во звукот, привремено црн екран или целосно губење на сигналот.

За подолги траси може да помогнат активни бакарни или активни оптички HDMI кабли. Оптичките модели го претвораат сигналот во светлина и во одредени примени можат да покријат повеќе од 100 стапки. Кај нив треба да се внимава на насоката на поврзување, бидејќи често имаат посебен крај за изворот и за екранот.

Пред трајно поставување, најдобро е кабелот да се тестира со највисоката резолуција, освежување, HDR и VRR што ќе се користат. Прекинувачи, AV-ресивери, ѕидни приклучоци и адаптери исто така можат да создадат проблеми. Најсигурното правило останува едноставно: да се избере најкраткиот кабел што удобно ја покрива потребната далечина и да се провери неговата сертификација.