Технолошкиот YouTuber TrashBench состави компјутер што потсетува на првиот PC кој го добил од своите родители во 1996 година. Ретро-конфигурацијата е направена како приближна реплика на машината со која, како дете, ја играл Need for Speed: Special Edition и го развил интересот за компјутерите.
Во срцето на системот е Intel Pentium MMX процесор со работна фреквенција од 200 MHz, поставен на матична плоча Epox Pronix EP-P55-BT. Плочата има ZIF приклучок за процесорот, решение што во тоа време било релативно ново и го поедноставувало поставувањето на чипот.
Конфигурацијата покажува и колку брзо се менувал PC-хардверот во средината на 1990-тите. Матичната плоча располага и со SIMM и со DIMM слотови, бидејќи токму тогаш се случувал преминот меѓу двата RAM-стандарди. Во системот се вградени 32 MB меморија, количина што во 1996 година важела за дарежлива.
За ладење на процесорот бил доволен мал вентилатор од 40 милиметри, без дополнително ладење во куќиштето. Но, составувањето не било едноставно како кај денешните системи: брзината и напонот на процесорот требало рачно да се наместат преку џампери на матичната плоча. Погрешната поставеност можела да предизвика оштетување на процесорот.
Првичната графичка картичка е S3 Trio32, модел без поддршка за 3D-рендерирање. Подоцна таа е заменета со Matrox Mystique 3D, во период кога посебните 3D-забрзувачи почнувале да стануваат почести кај домашните компјутери.
Складирањето првично го обезбедува Western Digital Caviar 22100 диск со капацитет од 2 GB. Подоцна е заменет со диск од 80 GB, но поради ограничувањата на постарите BIOS-системи и контролери, неговиот капацитет морал да се ограничи со џампер на 8,4 GB или 33,4 GB.
Системот е заокружен со Sound Blaster 16 звучна картичка и CD-ROM уред. По Need for Speed, TrashBench го испробал и Microsoft Flight Simulator 98, за кој додал Quickshot QS-123 џојстик.