Студиото Laika го донесе Wildwood во кината како свој најголем стоп-анимиран филм досега, проект што ја комбинира долгогодишната рачна изработка на кукли со техники и материјали развивани низ претходните продукции на студиото.
Филмот е адаптација на истоимениот роман на Колин Мелој, а правата за него ги обезбедил извршниот директор на Laika, Тревис Најт, уште во 2011 година. Иако подготовките за приказната траеле со години, продукцијата почнала една деценија подоцна. Најт е и режисер на Wildwood.
Во средиштето на приказната е младата Пру, која тргнува во опасната шума околу Портланд за да го пронајде својот мал брат. Во шумата открива фантастичен свет со магии, животни што зборуваат и спротивставени групи. За реализацијата биле ангажирани речиси 50 аниматори, а изработени биле повеќе од 200 кукли.
Обемот се гледа и во сцените: филмот вклучува 12-минутна битка со десетици војници, како и потера низ Портланд, во која бебето го носи огромно јато врани. Според екипата, токму битката била меѓу најтехнички сложените задачи со кои Laika се соочила.
Студиото во Wildwood применило низа подобрувања собрани низ својата историја. Кај претходниот филм Missing Link, Laika воведе механизам што создава впечаток дека куклата дише, а таквото решение оттогаш станало стандарден дел од нивната изработка.
Новата продукција носи и пофлексибилни ткаенини за костимите, што е важно поради големиот контраст меѓу современо облечените ликови во градот и фантастичните жители на шумата. Развиен е и нов силиконски материјал, полесен и поиздржлив од претходните решенија. Со тоа студиото постепено се оддалечува од пенестиот латекс, кој со текот на времето се собира и се распаѓа.
Поголемиот број кукли, сцени и работни простори наметнал и пософистициран систем за следење на реквизитите. Сепак, техничките подобрувања имаат една главна цел: куклите преку движењето на ткаенината, дишењето и малите гестови да пренесат уверливи и интимни емоции.