Едни од најстудените места во универзумот не се наоѓаат во далечната вселена, туку во лаборатории на Земјата. Додека температурата на длабоката вселена е околу 2,7 келвини, најновиот модуларен криогенски систем на IBM работи под 15 мили-келвини. Тоа е повеќе од 180 пати постудено од вселената и само малку над апсолутната нула.

Причината за ваквите екстремни услови се кубитите, основните единици во квантните компјутери. За разлика од класичниот бит, кој има вредност 0 или 1, кубитот може да биде во повеќе состојби. Кубитите може и да бидат поврзани меѓусебно, што им овозможува на квантните системи да обработуваат одредени видови проблеми на поинаков начин од конвенционалните компјутери.

Но, тие состојби се исклучително чувствителни. Топлината претставува енергија во движење, а дури и мала количина дополнителна енергија може да го наруши кубитот и неговата интеракција со другите кубити. Овој процес, познат како декохеренција, ги зголемува шансите за грешки во пресметките. Затоа производителите се обидуваат да создадат средина со што е можно помалку топлински нарушувања.

Кај многу системи за оваа намена се користат разредувачки фрижидери. Нивната препознатлива конструкција наликува на висечка метална структура составена од повеќе нивоа, при што секое следно ниво е постудено. Квантниот процесор се поставува на најстудениот дел, додека горниот дел останува на собна температура.

Сепак, ладењето носи и инженерски проблем. Каблите што ги контролираат кубитите доаѓаат од потоплите делови на системот и пренесуваат топлина. Повеќе кубити обично значат и повеќе кабли, а со тоа и поголем предизвик за одржување на ниската температура.

Не сите квантни компјутери зависат од вакви големи криогени системи. Машините со неутрални атоми ги задржуваат атомите во вакуумска комора и ги ладат со ласери до температури во микрокелвини, додека околната опрема може да остане на собна температура. Фотонските системи, пак, користат честички светлина, но нивните детектори за единечни фотони најчесто и натаму бараат ладење.

Решавањето на овие технички ограничувања е клучно за посигурни квантни пресметки, од симулации на молекули до идните криптографски предизвици.