Организациите постепено се оддалечуваат од класичната аналитика, која главно објаснува што веќе се случило, и се насочуваат кон системи за одлучување што можат да реагираат во реално време. Наместо извештаи и рачна обработка на информации, ваквите платформи комбинираат податоци од повеќе извори, проценуваат можни сценарија и активираат конкретни чекори во однапред дефинирани граници.
Според наведено истражување, 66 проценти од британските компании бележат значително подобрување на продуктивноста со новите технологии. Раководителите, притоа, добиваат повеќе време за стратешки одлуки, наместо за повторливи оперативни задачи.
Традиционалната автоматизација вообичаено се потпира на фиксни правила, однапред напишан код и статични работни процеси. Таквиот пристап е корисен кога условите се предвидливи, но потешко се приспособува на средини со голем обем податоци и брзи промени. Поновите системи можат да поврзат низа одлуки и да преземат различни улоги во ист процес.
Како пример се посочува кредитното одобрување. Софтверот може да ја процени кредитната способност на клиентот, да предложи услови за заем, да ја насочи документацијата и да пријави можни прашања за усогласеност. Сепак, случаи што отстапуваат од поставените критериуми или носат регулаторски ризик треба да останат во надлежност на човек.
Токму распределбата на одговорностите е еден од најголемите предизвици. Компаниите треба јасно да утврдат кои одлуки системот смее самостојно да ги спроведе, а кои мора да ги предаде на одговорно лице. Без такви правила, постои ризик од нејасна одговорност, недоволен надзор и неконзистентна примена на процедурите.
Проценките покажуваат дека европскиот пазар за вакви решенија, вреден 4,35 милијарди долари во 2025 година, би можел да достигне 20,61 милијарда долари до 2035 година. Потенцијалот се гледа во синџирите на снабдување, корисничките услуги, формирањето цени и маркетинг-активностите.
Но, воведувањето носи и ризици: безбедност на податоците, неусогласеност со прописи, недоволна транспарентност и можност за несоодветни резултати. Затоа, преминот не е само технолошка надградба, туку бара постепено воведување, интеграции, обучен кадар и јасна рамка за надзор.