Службите за итни случаи сè почесто разгледуваат софтверски алатки што можат брзо да состават или уредат предупредувања за поплави, пожари и други опасности. Целта е пораките до граѓаните да бидат појасни, пократки и покорисни во моменти кога операторите работат под голем притисок.

Комуникацијата при катастрофи често страда од нејасни формулации, стручни изрази и недостиг од конкретни инструкции. Проблем може да создадат и различни пораки од соседни институции. Во Калифорнија во 2016 година, два соседни окрузи издале различни типови наредби за евакуација за ист пожар. Во Австралија, предупредувањето „Watch and Act“ за пожари во 2019 година предизвикало забуна бидејќи многу луѓе не знаеле што треба да направат.

Истражувачите посочуваат дека лошо формулираното предупредување може сериозно да ја наруши довербата во институциите. По пожарот Томас во 2017 година, жителите на Монтецито во Калифорнија добиле известувања да бидат подготвени за евакуација по обилни дождови. Дел од нив ја сфатиле пораката како изборна, а не како итна потреба. Во последователното лизгање на кал загинале 23 лица, а повеќе од 160 биле повредени.

Новите алатки можат да анализираат голем број претходни предупредувања и да предложат подобра структура: кој испраќа известување, каде е опасноста, кој треба да дејствува, што треба да направи и каде да побара дополнителни информации.

Како пример, системот EM1 оценил кратко предупредување за надојдена вода во округот Сан Хуан во Ново Мексико. Наместо само да побара евакуација, ревидираната верзија додала прецизна локација, јасно назначена зона за евакуација, упатство да не се пешачи или вози низ поплавена вода, како и официјален извор за нови информации.

EM1 има договори со околу сто владини агенции и училишни окрузи, но засега не се користи за целосно автоматско испраќање предупредувања за екстремни временски појави. Алатката главно служи за подготовка на планови и внатрешни вежби.

Експертите предупредуваат дека побрзото создавање пораки не значи и подобра комуникација. Преголем број известувања може да предизвика замор од предупредувања, а неискусните оператори можеби нема да препознаат неточна или несоодветна формулација. Затоа, човечката проценка и одговорноста за испраќање на пораката остануваат неопходни.