Концентрираната сончева енергија долго време се сметаше за технологија со потенцијал да произведува електрична енергија и по зајдисонце. Наместо сончевата светлина директно да ја претвора во струја, како кај фотоволтаичните панели, овој пристап користи огледала за да ја насочи сончевата енергија и да создаде топлина. Таа топлина потоа може да придвижува класична турбина за производство на електрична енергија.
Пред околу една деценија, развојот на системи за складирање топлина ѝ даде силен аргумент на оваа технологија. Со зачувување на топлината, централите би можеле да продолжат со производство и во ноќните часови, кога нема сончева светлина. Сепак, фотоволтаичните панели во меѓувреме поевтинија значително побрзо.
Цената на концентрираната сончева енергија падна доволно за да биде конкурентна со нуклеарната енергија, но не успеа да го следи падот на цените кај фотоволтаичните системи. Денес, на локации погодни за сончево производство, панелите вообичаено се најевтината опција. Поради тоа, за покривање на потрошувачката преку ноќ или при неповолни временски услови често се потребни дополнителни капацитети, најчесто батерии и постројки на природен гас.
Нов пристап предлага резервниот систем на фосилно гориво да не биде целосно одвоен од соларната постројка. Наместо изградба на посебна централа, соларниот и резервниот дел би делеле голем дел од опремата за производство. Целта е соларната централа да добие сопствена поддршка во периодите кога нема доволно сончева енергија.
Кај традиционалниот систем со концентрирана сончева енергија, голем дел од теренот е исполнет со хелиостати — уреди со огледала и моторизиран механизам за следење на Сонцето. Тие ја насочуваат светлината кон една точка, најчесто сместена на кула, каде што се загрева работна течност. Загреаната течност може да создава пареа за турбина или нејзината топлина да се складира за подоцнежна употреба.
Постојат повеќе изведби, со различни работни течности, начини на складирање и огледала во форма на корита наместо централна кула. Но токму големиот број подвижни делови, можната корозија на течностите и недостигот од стандардизација досега го ограничуваа поевтинувањето на овие централи.