Дејвид Дурман, административен работник за истражувања на Универзитетот во Кентаки, доби верско изземање од користење алатки со вештачка интелигенција во рамки на своето работно место. Случајот се смета за прв таков пример поврзан со секуларниот хуманизам, според Американската хуманистичка асоцијација.

Дурман побарал заштита откако на универзитетот почнале да ги охрабруваат вработените да испробуваат алатки како ChatGPT и Microsoft Copilot. Тој смета дека префрлањето на сопственото размислување и расудување на софтверски системи е спротивно на неговите длабоко вкоренети убедувања.

Неговиот став е дека моралниот развој зависи од активното размислување при носење одлуки, решавање работни ситуации и односот кон другите луѓе. Според Дурман, прекумерното потпирање на вакви системи може да го ослаби критичкото мислење и човечката способност за самостојно морално расудување.

Во барањето му помогнала Американската хуманистичка асоцијација. Организацијата посочува дека хуманизмот претставува целосен поглед кон животот заснован врз човечкото достоинство, благосостојбата и личната одговорност. Иако најчесто не се поврзува со вера во божество, американските федерални судови претходно утврдиле дека хуманизмот може да биде третиран како религија во контекст на заштитата од дискриминација на работното место.

Изземањето е одобрено согласно Title VII од американскиот Закон за граѓански права од 1964 година. Оваа одредба им налага на работодавачите да разгледаат разумно приспособување на верските убедувања на вработените, освен ако тоа би предизвикало прекумерно оптоварување за работодавачот.

Универзитетот во Кентаки соопштил дека ваквите барања се оценуваат поединечно, зависно од работните обврски и конкретните околности. Во случајот со Дурман, институцијата заклучила дека може да му се овозможи изземање без да се наруши извршувањето на суштинските задачи од неговата позиција.

Тој и понатаму ќе треба да присуствува на состаноци, да соработува со колеги кои користат такви алатки и, кога е неопходно, да доставува материјали што други можат да ги обработуваат со нив. Одлуката не значи автоматско право на изземање за сите вработени, бидејќи убедувањата мора да бидат искрени, а приспособувањето да остане изводливо за организацијата.