USB-каблите најчесто работат без многу размислување: се приклучуваат во компатибилен уред и преносот започнува. Но должината на кабелот може да има значително влијание врз неговите перформанси, особено кај поновите и побрзи USB-стандарди.
USB Implementers Forum, индустриската организација што ги дефинира USB-стандардите, има препорачани максимални должини за различни генерации кабли. За USB 1.0 и USB 2.0 препорачаната граница е до 16,4 стапки. Кај USB 3.0 до USB 3.2, таа се намалува на 9,8 стапки. USB4 има најстрого ограничување, со препорачана максимална должина од само 2,6 стапки.
Овие насоки не се законска забрана, па производителите можат да продаваат и подолги кабли. Сепак, кабел што ја надминува препорачаната должина може да не ги испорача очекуваните брзини или стабилност. Ограничувањето важи без разлика дали станува збор за USB-A или USB-C приклучок: типот на конекторот сам по себе не ја менува максималната препорачана должина.
Причината е во начинот на кој сигналот се движи низ кабелот. При патувањето низ проводниците, сигналот постепено слабее поради електричниот отпор. Колку е подолг кабелот, толку поголемо е влијанието врз сигналот. Подолгите кабли се и поизложени на оштетување, што дополнително може да ги намали брзините на пренос.
Премногу долг USB-кабел не мора целосно да престане да работи. Почесто последиците се побавен трансфер на податоци или недоволно напојување за поврзаниот уред. Разликата е поверојатно да се забележи кога се користи врска со висок потенцијал за брз пренос или за испорака на поголема моќност.
Најдобро решение е уредите да се постават така што ќе може да се користи кабел во препорачаните рамки. Кога тоа не е возможно, опција се активен USB-кабел или активен продолжувач. Тие содржат компоненти што го продолжуваат досегот на сигналот, но чинат повеќе од обичните кабли и користат дополнителна енергија од USB-портата. Поради тоа, можеби нема да бидат погодни за постари порти.
Друга можност е USB-хаб со сопствено напојување. Меѓу компјутерот и хабот може да се постави најдолгиот поддржан кабел, а уредите потоа да се поврзат на хабот. Важно е да не се надмине достапниот пропусен опсег на портата, бидејќи премногу поврзани уреди можат да го забават работењето.