Не е неопходно да се купи нов паметен телевизор за да се добие пристап до стриминг сервиси и онлајн содржини. За многу постари модели доволен е мал стриминг-уред што се поврзува со телевизорот и го додава потребниот софтверски интерфејс.
Првиот чекор е да се провери дали телевизорот има HDMI приклучок. Најчесто се наоѓа на задната страна или на еден од страничните рабови, а кај некои модели портите можат да бидат поставени на понезгодно место. Откако ќе се пронајде HDMI влезот, во него се приклучува стриминг-стик или сличен уред, а телевизорот се префрла на соодветниот извор на сигнал.
Таквите уреди се мали, се поврзуваат директно во HDMI портата и по почетното поставување овозможуваат пристап до апликации и стриминг платформи. Потребно е корисникот да се најави со своите сметки за услугите што ги користи, по што телевизорот практично добива нов почетен екран и менија за содржини.
Доколку телевизорот нема HDMI приклучок, но располага со постари RCA влезови или RF приклучок, сè уште постои можност за надградба. За ваквите модели се достапни адаптери што можат да овозможат поврзување на понов стриминг-уред. Сепак, пред купување е важно да се провери кои влезови точно ги има телевизорот и каков адаптер е потребен.
Стриминг-стикот може да биде попрактична и поевтина алтернатива во споредба со целосна замена на телевизорот. Ваквите уреди често чинат околу 30 долари, додека и поевтините паметни телевизори можат да бидат значително поскапи. Дополнително, поставувањето обично е едноставно и не бара голема промена во домашната опрема.
Купувањето нов телевизор има смисла ако постоечкиот модел е многу стар или ако се бара поедноставно решение за корисник кој не сака дополнителни уреди и кабли. Денес сè потешко се наоѓаат телевизори без паметни функции, а модели од производители како Roku и Samsung нудат и опции за пристапност за лица со оштетен слух или слаб вид.