IP адресата е неопходна за пренос на податоци меѓу уредите, веб-страниците и онлајн услугите, но не претставува директен клуч до нечиј компјутер или лични сметки. Таа сама по себе не им дава на напаѓачите пристап до лозинки, фотографии, пораки или банкарски податоци. Сепак, може да им открие каде да насочат напад.
Со едноставна проверка на IP адреса може да се утврдат интернет-провајдерот и приближната локација, како град или регион. Таквите податоци не се секогаш точни. Во 2016 година, семејство од Канзас покренало тужба против MaxMind откако огромен број неповрзани IP адреси биле лоцирани на нивниот имот, што довело до повеќекратни посети од органите на редот за случаи што немале врска со нив.
Најчестиот ризик е DDoS напад, при кој целта се затрупува со интернет-сообраќај од повеќе извори. Последицата може да биде прекин на интернет-врската, проблеми со онлајн игра, видеоповик или недостапност на целата домашна мрежа. Во ваква ситуација, заштитниот ѕид не мора да помогне ако самата интернет-конекција веќе е преоптоварена.
За вистински пристап до уред во мрежата, напаѓачот сепак мора да најде отворена влезна точка. Тоа може да биде безбедносна камера изложена на интернет, софтвер за далечински пристап со безбедносен пропуст или домашен сервер со слаба лозинка. Кај IPv4, ризик може да создадат правила за препраќање порти, а кај IPv6 несоодветно поставен заштитен ѕид може да остави услуги достапни однадвор.
IPv6 често отвора дилема бидејќи секој уред може да има јавна адреса. Но тоа не значи дека уредот автоматски е изложен. Добро поставен рутерски заштитен ѕид може да блокира несакани надворешни конекции, додека дозволува одговори на сообраќај што почнал од домашната мрежа. Привремените IPv6 адреси можат и да се менуваат со време, иако уредите во ист дом може да делат препознатлив мрежен префикс.
Во октомври 2026 година, Microsoft објави критична ранливост во QUIC имплементацијата, CVE-2026-105016, која преку специјално изработен IPv6 сообраќај може да овозможи извршување код во погодени .NET апликации на Windows. Затоа, наместо целосно исклучување на IPv6, поважно е да се проверат правилата на заштитниот ѕид, да се отстранат непотребните правила за далечински пристап и редовно да се инсталираат безбедносни надградби.