Телевизорите во изминатите години поминаа низ низа големи промени, но не секоја нова идеја успеа да стане стандард во дневната соба. Паметните функции, сè потенките куќишта и OLED панелите денес се важни делови од ТВ понудата, додека 21:9 екраните и 3D телевизорите останаа интересни, но краткотрајни експерименти.

Еден од најзначајните пресврти беше доаѓањето на паметните телевизори. Samsung го претстави PAVV Bordeaux 750 во 2008 година, а до CES 2011 и Sony, Panasonic и LG понудија свои модели со пристап до интернет и апликации. Наместо гледачите да зависат само од телевизиски распоред и надворешни уреди, телевизорот постепено стана центар за дигитални услуги. Денес стриминг-платформите како Apple TV и Disney+ се составен дел од многу системи.

Samsung во 2012 година со моделот LED ES8000 ги промовираше и гласовните и гестовните контроли. Далечинскиот управувач не исчезна, но гласовните команди станаа вообичаена функција кај голем број современи телевизори.

Успешен тренд е и намалувањето на дебелината на уредите. По преминот од масивните CRT телевизори кон рамни панели, производителите почнаа да се натпреваруваат со сè потенки конструкции. Samsung C9000, прикажан на CES 2010, бил дебел само 3,4 сантиметри. Денешните ултратенки модели од повисоката класа одат уште подалеку: LG W6 има екран со дебелина од 0,9 сантиметри. Иако ваквите модели остануваат скапи, и телевизорите од средната и пониската класа денес се значително потенки од оние пред петнаесетина години.

OLED, исто така, се покажа како трајна промена. Овие панели немаат позадинско осветлување, бидејќи секој пиксел сам создава светлина. Кога пикселот е исклучен, тој прикажува целосна црна боја, што е една од клучните предности на технологијата. Раните OLED телевизори беа многу скапи, како Samsung KE55S9C со цена од 7000 фунти, но технологијата со текот на времето стана подостапна.

Од другата страна се 21:9 телевизорите и 3D моделите. Philips Cinema 21:9 од 2009 година бил наменет за филмови во широк 2,35:1 формат, но содржините во 16:9 барале растегнување, отсекување или црни ленти. 3D телевизорите, пак, изгубија замав поради ограничената содржина, цената и потребата од специјални очила.