Следната генерација гејминг-конзоли можеби нема целосно да ја замени актуелната, туку ќе се надоврзе врз неа. Според повеќе индустриски аналитичари, растечките трошоци за компоненти би можеле да ги принудат Sony, Microsoft и Nintendo да го преиспитаат досегашниот пристап со кој секоја нова генерација носи значително поголема графичка моќ и перформанси.
Темата е особено важна бидејќи цените на актуелните конзоли не се намалуваат со текот на генерацијата како што беше вообичаено порано. Напротив, поскапувањето на хардверските компоненти отвора прашање колку би чинеле идните PlayStation и Xbox системи при нивното лансирање.
Пирс Хардинг-Ролс од Ampere Analysis смета дека производителите ќе мора да ги ублажат амбициите за уште повисоки перформанси и пореалистична графика, доколку сакаат да избегнат почетна цена од 1.000 долари за конзола. Таквата граница би претставувала сериозен предизвик за поширокото прифаќање на новиот хардвер, особено во период кога купувачите веќе се соочуваат со повисоки цени.
Џејмс Меквиртер од Omdia посочува дека пазарот би можел да добие појасна поделба на повеќе хардверски нивоа. Тоа би значело подостапни модели, но и пакети што нудат поголема вредност преку дополнителна опрема или содржина. Според ова сценарио, производителите би можеле и да го одложуваат претставувањето на целосно нови системи, чекајќи поповолни услови за набавка на компоненти.
Последица од таквиот развој би биле подолги животни циклуси на конзолите. Рис Елиот од Alinea Analytics очекува PlayStation 5 да остане релевантен и откако ќе пристигне PlayStation 6. Игрите што ќе излегуваат за двете генерации би им овозможиле на играчите подолго да го користат постојниот уред, без веднаш да преминат на понов модел.
Наместо нагол прекин меѓу генерациите, следниот период би можел да донесе постепена транзиција. Новите конзоли би биле помоќни, но актуелните системи би продолжиле да имаат важна улога во понудата на игри и кај купувачите.