HDMI кабелот не е целосно изолиран од околината: при пренос на видео-сигнал тој создава електромагнетно поле што, со соодветна опрема, може да се пресретне и претвори во приближна слика од содржината на екранот.
Во демонстрација со алатката TempestSDR, антена го прима истекувањето на радиосигналот од HDMI поврзувањето, радиоприемник HackRF го снима, а софтверот го обработува во препознатлива слика. Резултатот е далеку од совршен — сликата е нејасна и со пречки — но во одредени услови може да се разликуваат содржини што се прикажуваат на соседен монитор.
Истражувачот Федерико Ларока од Универзитетот на Републиката во Монтевидео, Уругвај, развил систем наречен DeepTempest, наменет да ги подобри вака пресретнатите слики. Според објавените резултати, системот ги намалува грешките при препознавање текст за повеќе од 60 проценти во споредба со претходниот најдобар пристап.
При тестирање со софтвер за извлекување текст, DeepTempest успеал да реконструира текст со околу 30 проценти погрешно препознаени знаци. Тоа сè уште значи значителен број грешки, но не мора да биде доволно за содржината да стане неразбирлива за човек што ја чита.
Квалитетот на реконструкцијата зависи од повеќе фактори, меѓу кои растојанието, пречките во околината и заштитата на самиот кабел. Демонстрираниот пример работи кога опремата за пресретнување е поставена многу блиску до кабелот, па не претставува сценарио во кое некој лесно би следел екран од голема далечина. За такво пресретнување би бил потребен многу моќен скенер, особено ако кабелот има добра заштита.
Ваквите напади се поврзуваат со поимот TEMPEST, назив што американската Национална безбедносна агенција го користи за пресретнување електромагнетни истекувања и мерките за нивно ограничување. Таквите мерки вклучуваат растојание, екранирање, филтрирање и маскирање на сигналите.
Електромагнетното истекување не е нова појава. Уште во Втората светска војна било откриено дека телепечатарите создаваат електромагнетни импулси што можат да се детектираат и искористат за пресретнување текст. Новите методи покажуваат дека и современите жичени врски оставаат безжична трага.
