Посетата на кино треба да биде место каде што големата слика и моќниот звук ја прават разликата во однос на домашното гледање. Но искуствата од различни проекции покажуваат дека јачината на звукот во салите не е секогаш добро избалансирана.
Таков впечаток оставила проекција на „Godzilla Minus Zero“, новото продолжение на јапонскиот блокбастер. Филмот визуелно го користи големото платно за да ја нагласи големината и заканата од Годзила, особено во сцените со воена опрема и разрушени населби. Сепак, звучниот дел на конкретната проекција бил почувствуван како премногу воздржан.
Во моменти кога чудовиштето рика и го користи својот разорен зрак, недостасувале очекуваните силни ниски тонови и поизразена динамика. Наместо звук што би требало физички да се почувствува во салата, сцените оставиле послаб впечаток. Проблемот не бил ограничен само на акциските секвенци: во разговор меѓу американски војници и доктор Нода, дел од дијалогот бил тешко разбирлив, па титловите биле важни за следење на сцената.
Интересно е што реакциите на други гледачи биле сосема поинакви. На Letterboxd, еден посетител го опишал филмот како исклучително гласен. Тоа сугерира дека не станува збор нужно за самиот микс на филмот, туку и за условите и поставките во поединечните киносали.
Разликите меѓу салите можат да бидат значителни, поради нивниот акустички дизајн и одлуките за поставување на јачината на репродукцијата. Искуствата споделени онлајн во Велика Британија се движат од премногу тивки проекции до нивоа што на гледачите им делуваат непријатно гласно. За анимираниот филм „Wildwood“, на пример, посетител на Reddit навел дека уште во првите десет минути звукот бил доволно силен да предизвика непријатно зуење во ушите.
Иако прегласниот звук лесно може да стане заморен, прениската јачина исто така ја намалува драмата и ја нарушува разбирливоста на дијалогот. За киното, каде што звукот е клучен дел од доживувањето, доследното и внимателно калибрирано ниво останува подеднакво важно како и квалитетот на сликата.