Лошиот мобилен сигнал во домови, канцеларии и други затворени простори не е првенствено последица на дебелите ѕидови, туку на послабата покриеност надвор од објектите. Тоа го покажува анализа на Ookla, која споредила мерења на сигнал во затворен и отворен простор во повеќе од 100 градови низ светот.

Најслаб прием во затворени простории е забележан во градови во Северна Америка, Европа и Океанија. Наспроти тоа, градови во Источна Азија и на Блискиот Исток бележат значително подобри резултати.

Разликата меѓу градовите може да биде голема. Кај 4G мрежите, медијаната на сигналот во затворен простор во Дубаи, Бангкок и Сеул изнесува околу -88 dBm. Во Неапол таа е околу -105 dBm, додека во Женева и Бирмингем е околу -104 dBm. Бидејќи вредностите поблиски до нула означуваат посилен сигнал, разликата од приближно 17 dBm претставува околу 50 пати поголема јачина на сигналот.

Просечната медијана за северноамериканските градови е -101 dBm, а за европските -100 dBm. Во Источна Азија, пак, медијаната е -90 dBm, што укажува на значително подобра покриеност во објектите.

Градежните материјали сепак имаат одредено влијание, но многу помало од очекуваното. Објектите со дрвена конструкција го намалуваат сигналот за околу 2 dB, додека бетонските градби носат пад од околу 7 dB. Медијанското намалување е 4 dB.

Според анализата, дури 85 проценти од разликата во квалитетот на сигналот во затворен простор произлегува од тоа колку е добар сигналот надвор од објектот. Со други зборови, кога мрежата е послаба на улица, влегувањето во зграда само дополнително го истакнува проблемот.

Подобрувањето би барало погуста мрежа од базни станици и друга инфраструктура, како и поефикасно користење или конфигурирање на спектарот. Ookla посочува и дека градовите и државите со правила што посебно ја опфаќаат покриеноста во затворен простор вообичаено постигнуваат подобри резултати.