Глувците не мора самите да учествуваат во пресметка за нивниот мозок да се приспособи на агресивна средина. Ново истражување покажува дека само набљудувањето борби меѓу други мажјаци може да предизвика промени во нервните кола поврзани со агресивното однесување.
Наодите сугерираат дека нападот има особено силен ефект врз вниманието на животните. Според истражувачите, глувците можат да гледаат други мажјаци како се движат без да се појави истиот одговор. Клучна е ситуацијата во која набљудуваат напад, бидејќи токму тогаш се активира механизам на мозочна пластичност што ја менува нивната подготвеност за идни конфликти.
Во работата се посочува конкретен механизам за вакво учење преку набљудување. Забележано е пошироко намалување на активноста во региони што вообичаено обезбедуваат инхибиторна контрола над мрежите за регулирање агресија. Со други зборови, делови од мозокот што можат да го ограничат агресивниот одговор стануваат помалку влијателни по гледањето насилна интеракција.
Сепак, истражувачите нагласуваат дека ова е само мал дел од многу поширока мрежа. Субкортикалните кола што биле следени се повторувачки елементи во системот за контрола на агресијата, но не го објаснуваат целосно однесувањето. Потребни се дополнителни истражувања за да се утврди како повеќе мозочни региони заедно реагираат додека животното следи агресивни сцени.
Ваквата реакција може да има адаптивна улога кај животните. За глушец што живее во средина со чести конфликти, подготвеноста брзо да одговори на закана може да биде корисна за опстанок. Научниците предупредуваат дека не може директно да се пренесат резултатите од глувци на луѓе, иако засегнатите мозочни региони и кола се силно зачувани меѓу видовите.
Следните експерименти треба да испитаат дали женки што гледаат борби меѓу мажјаци ги менуваат своите преференции за парење. Тимот планира и да провери дали истите мозочни и бихевиорални промени можат вештачки да се предизвикаат преку стимулирање на соодветните нервни шеми.
