Anthropic го реализираше најголемото иницијално јавно понудување на акции досега, собирајќи 81,3 милијарди долари и надминувајќи ја претходната рекордна проценка поврзана со SpaceX. Излегувањето на берза е голема финансиска пресвртница за компанијата, но воедно ја става под засилен фокус нејзината необична структура на управување.

Компанијата е регистрирана како корпорација со јавна корист, што значи дека одборот треба да ја балансира мисијата на компанијата со интересите на акционерите. Во пракса, клучна улога има Long-Term Benefit Trust, тело формирано во 2023 година, кое заедно со основачите располага со контролни гласачки права.

Довербата има право да избере четворица од седумте членови на одборот, но нејзината моќ не е целосно независна. За еден од тие избори е потребно одобрување од основачите, а при номинација или разрешување директор, довербата мора 30 дена однапред да го извести комитетот за номинации и корпоративно управување. Во тој комитет се коосновачката Даниела Амодеи, коосновачот на Netflix Рид Хејстингс и инвеститорката Јасмин Разави.

Критичарите посочуваат дека оваа поставеност не нуди исто ниво на контрола како претходниот модел на OpenAI, каде непрофитниот одбор можеше да интервенира во секојдневни одлуки и да запре или одложи објавување на модел поради безбедносни причини. Кај Anthropic, довербата главно има улога при назначувањето членови на одборот, без директни овластувања за оперативни одлуки.

Дополнителна дилема е составот на довербата. Нејзини членови се поранешниот претседател на американските Федерални резерви Бен Бернанке, аналитичарот за надворешна политика Ричард Фонтен, физичарот Кристофер Стабс и Нил Бади Шах, поранешен извршен директор на GiveWell. Дел од експертите за корпоративно управување сметаат дека не е јасно дали тие располагаат со доволно техничко знаење за да оценат кога е потребно да се сопре или измени некој развоен план.

Јавната понуда доаѓа во период во кој Anthropic бара огромни средства за компјутерска инфраструктура. Даниела Амодеи неодамна посочи дека компанијата мора внимателно да одлучува колкав капацитет да обезбеди: премалку ресурси би го ограничиле истражувањето и услугите за корисниците, а преголемите инвестиции би можеле финансиски да ја преоптоварат компанијата.

Со новите акционери ќе расте и притисокот за приходи и побрза комерцијализација. Прашањето е дали постојната структура ќе обезбеди доволна независна контрола додека Anthropic ги забрзува своите амбиции.