Шехеразад го објави својот деби-албум „Khudgarzi“, издание што ги поврзува традиционалните јужноазиски музички форми со електронска продукција, трип-хоп ритми и неочекувани западни влијанија. Албумот е претежно испеан на урду и доаѓа по нејзиното ЕП „Qasr“, кое го продуцираше Аруџ Афтаб.

Звукот на „Khudgarzi“ се потпира на карнатска и хиндустанска музичка традиција, но во неговата градба има и допири од арапски фолк. Во аранжманите се среќаваат танбур и гатам, покрај обработени перкусии, долги звучни дронови и гитари што потсетуваат на шпагети-вестерн филмови. Наместо овие елементи да се натпреваруваат меѓусебно, тие се поставени околу вокалот на Шехеразад, кој останува централниот дел од секоја композиција.

Албумот има темна, пространа и често немирна атмосфера. Неговите песни се движат од воздржан гнев до повторливи, мрачни мотиви и фантастична копнежливост. Таквиот звучен пристап ја следи тематската рамка на изданието: ликот на таканаречената себична жена не е претставен како негативец, туку како жена што одбива да се вклопи во општествените очекувања и поради тоа се соочува со осуда.

Преку овие приказни, Шехеразад отвора теми за женственоста, личната автономија, наследството на колонијализмот и притисоците на патријархалната средина. „Khudgarzi“ на моменти звучи како жалопојка, а на други како прослава на женската сила, без да ја ублажи напнатоста меѓу тие две состојби.

За продукцијата и изведбата придонесува поголема група од над 30 музичари, меѓу кои Риа Модак, Сарати Корвар, Џеј Чакраворти, Шуња и Касим Накви. Миксот го потпишува Џ. Вало, а резултатот е слоевит албум во кој инструменталните детали ја збогатуваат, наместо да ја засенат главната вокална линија.

„Khudgarzi“ е достапен преку Bandcamp и поголемите стриминг-платформи, меѓу кои Spotify, Apple Music, YouTube Music, Deezer и Qobuz.