Старите аудиокасети не се вечни, но добро чуваните примероци можат да останат слушливи многу подолго отколку што се очекува. Најчесто се споменува работен век од околу 30 години, но тоа важи само ако лентите биле изложени на соодветни услови. Со внимателно складирање и редовна грижа, некои касети теоретски би можеле да потраат и до еден век.
Во внатрешноста на касетата има две калеми поврзани со тенка магнетна лента. При репродукција, лентата минува преку магнетна глава, која ги чита запишаните магнетни шеми и ги претвора во аудиосигнал. Со текот на времето, материјалот што ја врзува магнетната обвивка може да ја изгуби својата подмачканост или да почне да се одвојува, па квалитетот на снимката постепено се влошува.
Најважниот фактор, сепак, е складирањето. Високите и ниските температури, како и честите температурни промени, можат сериозно да ѝ наштетат на лентата. Влага, прашина, директна сончева светлина, инсекти и магнетни полиња исто така претставуваат ризик. Најдобро е касетите да се чуваат на ладно и суво место, на температура меѓу 59 и 73 степени по Фаренхајт, со влажност од 25 до 55 проценти.
Секоја касета треба да остане во својата заштитна кутија, а надворешноста повремено може нежно да се исчисти од прашина. Важно е да се одржуваат и главите на касетофонот, бидејќи нечистотијата може да влијае врз репродукцијата. Корисно е лентите да се пуштат одвреме-навреме, бидејќи долгото некористење може да придонесе обвивката да стане леплива.
По слушањето, касетата е препорачливо да се премота до почетокот. Така се намалува напрегањето на лентата и ризикот од нерамномерно намотување. Во лоши услови, животниот век може да падне и на само пет години, па таванот или простории со големи промени на температурата не се добро место за чување.
За снимките со лична вредност, практично решение е дигитализација преку услуга или поврзување касетофон со компјутер и снимање во дигитална датотека.