Google на 1 октомври ќе го лансира првиот експериментален сателит во рамките на Project Suncatcher, иницијатива што испитува дали компјутерска инфраструктура може да работи во орбитата. Сателитот, означен како MVP, ќе полета со ракета Falcon 9 на SpaceX од базата Ванденберг во Калифорнија.
Опремата на леталото е далеку од голем центар за обработка на податоци. Системот содржи четири Tensor Processing Unit, односно TPU чипови, и по капацитет е споредлив со еден сервер на Земјата. Енергијата ќе ја добива од соларни панели што можат да испорачаат до еден киловат за чиповите.
Во текот на мисијата Google ќе извршува Gemini модели, со цел да провери како неговиот хардвер се однесува надвор од условите во копнените центри. Компанијата досега го тестирала системот на Земјата, но орбитата носи дополнителни ограничувања што не можат целосно да се пресликаат во лабораторија.
Еден од најважните предизвици е влијанието на радијацијата. Таа може да оштети електронски компоненти или да предизвика промени во поединечни битови, што би можело да влијае врз пресметките. Google планира периодично да ги рестартира чиповите како мерка за враќање на системот во стабилна состојба. Дополнителен ризик се вибрациите и високите оптоварувања при самото лансирање.
Ладењето, сепак, веројатно ќе биде најтешкиот дел од експериментот. Во вакуум нема воздух, па вентилаторите не можат да ја одведуваат топлината како кај обичните сервери. Решението на Google користи слој од термален материјал, алуминиумски и бакарни топлински цевки, како и радијатор што ја испушта топлината во вселената.
И покрај тоа, TPU чиповите ќе можат да работат само во кратки циклуси од околу 15 минути. Потоа ќе треба да се исклучат додека радијаторите не ја намалат насобраната топлина.
Сателитот би требало да обработува задачи до една година, а во орбитата да остане до шест години пред повторното влегување во атмосферата, кога ќе изгори. Google веќе разгледува следни лансирања, но од компанијата очекуваат да поминат години пред концептот да прерасне во практичен производ.