Американското Министерство за одбрана побарало 30,3 милиони долари за развој на нова генерација полиграфски системи во следните пет години. Програмата, наведена како Polygraph+ или Polygraph Next, треба да ја подобри точноста и доверливоста на проценките при тестирање со полиграф.
Во центарот на проектот се алгоритми за оценување што обработуваат повеќе видови податоци, како и техника наречена далечинско сензорско мерење. Наместо испитаникот да биде поврзан со уреди, овој пристап би можел да собира физиолошки отчитувања без физички контакт.
Класичниот полиграф обично следи реакции како пулс, дишење, крвен притисок и потење додека лицето одговара на прашања. Но, ваквите реакции сами по себе не претставуваат директен доказ дека некој кажува невистина. Тие можат да бидат поврзани и со стрес, страв, непријатност или други состојби, поради што полиграфите со децении се предмет на расправи за нивната точност.
Новата програма на Пентагон има цел да ја надмине токму таа ограниченост преку посложена анализа на отчитувањата. Далечинското мерење, пак, би можело да го промени начинот на кој се спроведуваат ваквите проценки, бидејќи нема да бара поставување сензори на телото на испитаникот.
Сепак, експертите предупредуваат дека обидите технологијата сигурно да препознае лажење имаат долга историја на неисполнети ветувања. Главниот проблем останува ист: нема единствена физиолошка реакција што недвосмислено открива дали некој лаже.
Затоа, и покрај планираните вложувања, не е јасно дали Polygraph Next ќе донесе суштински поинакви резултати од претходните системи. Проектот покажува дека американското Министерство за одбрана и натаму бара начини за автоматизирано проценување на веродостојноста на исказите, но неговата практична вредност ќе зависи од тоа дали ќе успее да ги надмине добро познатите научни и етички сомнежи околу полиграфското тестирање.