Подвижноста не се сведува само на тоа дали може да се допрат прстите на нозете. Таа покажува колку слободно зглобовите се движат во својот опсег и колку добро телото може да ја контролира таа положба. Со возраста, ова станува сè поважно за секојдневните активности, како станување од под, качување по скали или удобно движење без чувство на вкочанетост.
Еден едноставен предизвик без реквизити ги спојува токму овие способности. За него се потребни малку простор, неколку минути и доволно трпение, но движењето може да биде потешко отколку што изгледа на прв поглед.
Вежбата почнува во широк став. Од таа положба, телото се спушта во длабок чучњ, со што се активираат колковите, глуждовите и внатрешниот дел од бутовите. Потоа, со контролирано движење, се преминува на колена, додека градите остануваат исправени, а стомачните мускули се затегнати.
Следниот чекор е прстите на нозете да се свиткаат под стапалата, по што телото полека се спушта наназад до подот. Во оваа фаза се отвораат колковите и се растегнува предниот дел од бутовите. Додека лежи на грб, вежбачот ги подига рацете над главата до подлогата, а потоа со помош на стомачните мускули повторно се враќа во клечечка положба.
За завршување, прстите повторно се поставуваат под стапалата. Со работа на бутовите, јадрото на телото и малку замав, се преминува назад во длабок чучњ, а потоа во стоечка положба.
Движењето бара комбинација од подвижност на колковите и глуждовите, рамнотежа, координација и контрола на долниот дел од телото. Затоа може да послужи како практична проверка на тоа како телото се снаоѓа при преминување од под во стоење.
Редовното вежбање на подвижноста може да придонесе за подобар опсег на движење во зглобовите, поприроден чекор при трчање и подобра длабочина при чучњеви. Исто така, тренингот на рамнотежа и контрола може да биде корисен за одржување на сигурноста при движење, особено со текот на годините.
Ако целото движење не оди веднаш, може да се вежба во одделни делови. Наместо натпревар за процентот на луѓе што можат да го изведат, вежбата е покорисна како показател кои делови од подвижноста и силата заслужуваат повеќе внимание.