Сопствениците на електрични автомобили имаат избор меѓу три главни нивоа на полнење, но најбрзиот полнач не е нужно и најсоодветното решение за секојдневна употреба. Одлуката зависи од поминатите километри, времето кога автомобилот е паркиран, електричната инсталација во домот и цената на струјата.

Полнењето од ниво 1 користи обичен домашен приклучок од 120 волти во Северна Америка и испорачува околу 1,4 kW. Тоа е најбавната опција: целосното полнење на батеријата може да трае повеќе од 40 часа. Сепак, за возачи што секој ден минуваат кратки релации, може да биде сосема доволна. Проценката на EPA е дека овој начин додава околу пет милји досег за еден час, односно приближно 40 милји по осумчасовно ноќно полнење.

Ниво 2 работи со 240-волтна инсталација и нуди значително поголема моќност. Полнач од 40 ампери, поврзан на коло од 50 ампери, може да достигне 9,6 kW, додека постојат и модели до 80 ампери со моќност до 19,2 kW, доколку домашната електрична мрежа го поддржува тоа. Со полнач од 40 ампери може да се добијат повеќе од 30 милји досег за час. Затоа, ниво 2 е попрактично за луѓе што често возат подолги дневни релации и сакаат батеријата да биде наполнета преку ноќ.

И ниво 1 и ниво 2 испорачуваат наизменична струја, која самиот автомобил ја претвора во еднонасочна пред да стигне до батеријата. Кај полначите од ниво 3, познати и како DC брзи полначи, преобразбата се случува во самиот полнач. Така, енергијата директно стигнува до батеријата со моќност што најчесто се движи од 50 до 500 kW.

Ниво 3 може да додаде стотици милји досег во рок од еден час и е најкорисно при подолги патувања или кога е потребно брзо дополнување. Но, ваквите станици главно се наоѓаат кај паркинзи и покрај автопати, бидејќи домашната инсталација би барала голема електрична надградба. Брзината исто така се намалува како што батеријата се приближува до целосна наполнетост.

Студеното време е уште еден фактор: батеријата може да има потреба од загревање, па ниво 1 потешко истовремено ја загрева и полни. При користење јавни станици треба да се провери и типот на приклучокот, особено во периодот на премин од CCS кон NACS. Апликации како PlugShare и ChargePoint можат да покажат кој приклучок и кое ниво на полнење се достапни на одредена локација.