Корисниците на Windows 11 често може да забележат дека компјутерот троши повеќе од половина од достапната RAM меморија, дури и кога не се отворени многу програми. Тоа изгледа загрижувачки, особено на уреди со 16 GB меморија, но во најголем дел од случаите не станува збор за проблем.

RAM меморијата служи за привремено чување податоци што му се потребни на процесорот за работа со апликации и датотеки. Таа е значително побрза од SSD или хард диск, па системот побрзо пристапува до податоците што веќе се наоѓаат во меморијата. Повеќе RAM овозможува и полесно префрлање меѓу повеќе активни задачи.

Современите верзии на Windows не ја третираат неискористената меморија како предност. Наместо да ја остава празна, системот ја користи за кеширање програми и датотеки што корисникот веројатно ќе ги отвори повторно. Така, апликација што се користи секое утро може да биде подготвена во меморијата уште пред да се стартува, што го скратува времето за отворање во споредба со вчитување од складиштето.

За ова е задолжен процесот SysMain, порано познат како SuperFetch. Тој ги следи навиките за користење и ги сместува важните податоци во таканаречена standby меморија. Затоа, високата бројка кај искористената RAM не значи автоматски дека на компјутерот му недостига меморија.

Во Task Manager, кој се отвора со Ctrl + Shift + Esc, покорисен показател е полето Available во делот Memory, наместо само In use. Кешираните податоци се сметаат за достапни бидејќи Windows може веднаш да ги ослободи кога на друга апликација ѝ треба меморија.

Сепак, има ситуации кога високата потрошувачка навистина укажува на проблем. Ако системот забавува, апликациите се гасат или Windows предупредува дека има малку меморија, вреди да се провери табот Processes во Task Manager. Таму може да се види кои програми користат најмногу RAM и да се затворат непотребните.

Рестартирањето може да помогне при мемориски протекувања, кога програма не ја враќа меморијата што повеќе не ѝ е потребна. Корисно е и исклучување непотребни апликации што се стартуваат со Windows. Алатките за чистење RAM обично не се трајно решение, бидејќи можат да ги префрлат податоците во побавната page file меморија на дискот.

Исклучувањето на SysMain има смисла главно кај постари компјутери со механички хард диск, каде што претходното вчитување може да го оптовари дискот. За уреди со 8 GB RAM или помалку, поефикасно решение останува надградба на 16 GB или повеќе.