Астрономите со вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ успеале да ја идентификуваат галаксијата од која потекнува најдалечниот брз радиоблесок досега. Набљудувањето нуди нови индиции за потеклото на овие кратки, но исклучително енергетски сигнали од длабоката вселена.
Брзиот радиоблесок првично бил регистриран во 2024 година со земската низа радиотелескопи MeerKAT. Таквите појави траат само дел од секунда, но при тоа можат да ослободат количина енергија споредлива со онаа што Сонцето ја емитува во период од три дена. Иако првиот брз радиоблесок бил откриен во 2007 година, нивното потекло сè уште не е целосно разјаснето.
Инструментите за блиска инфрацрвена светлина на „Џејмс Веб“ откриле галаксија на местото од кое пристигнал сигналот. Анализата на растегнувањето на нејзината светлина покажала дека радиоблесокот се случил околу три милијарди години по Големата експлозија.
Галаксијата постоела во период кога создавањето ѕвезди во универзумот било на врвот. Таа сепак е приближно илјада пати помала од очекуваното за ваков извор. Претходно забележаните брзи радиоблесоци биле поврзувани со многу подоцнежни, големи галаксии со активно создавање ѕвезди.
Постојат неколку објаснувања за настанувањето на овие сигнали. Една од теориите предвидува дека тие се создаваат при спојување на две неутронски ѕвезди. Но за таков судир се потребни милијарди години, па вакви настани би се очекувале во постари галаксии.
Другото објаснување го поврзува феноменот со експлозии на масивни ѕвезди во супернова. По таква експлозија може да остане магнетар, редок вид неутронска ѕвезда со исклучително силно магнетно поле. Истражувањето, објавено во списанието Science, покажува дека спојување на неутронски ѕвезди е малку веројатно објаснување за овој конкретен радиоблесок. Наместо тоа, податоците повеќе упатуваат на потекло поврзано со супернова и магнетар.